Antidote rust nu maar uit en bereid je voor op een volgend avontuur.

Afsluiter:
Een 2500 zeemijlen (4500km) hebben ons tot in Kreta gebracht via Frankrijk, Ile de Cros, Corsica, Elba, Italië, Griekenland (Céphalonia, Zakynthos, zuid Griekenland, Kitheria, Kreta)
De kanaalroute in Frankrijk was een onbekend iets voor ons en een verrijkende ervaring.
Zeilen in de Middellandse zee was heerlijk, warm maar eenzaam. Weinig boten, zelfs tot geen tijdens meerdere trips.
De beloofde scholen dolfijnen hebben we ook gemist. We hebben er slechts een 6 tal gezien. Als tegenhanger waren er dan weer veel tonijnen, waar Roger er 6 van gevangen heeft.
En nu worden we weer met 2 voeten op de grond gezet en neemt het dagelijkse leven het over. Maar Roger is al aan’t zoeken, hoe hij op een goedkope manier zijn Antidote nog eens kan bezoeken vóór april 2008, want dan wordt ons schip veilig terug gebracht. Welke route we zullen nemen is nog een vraagteken, maar de Skipper heeft de ganse winterperiode tijd om dit uit te zoeken.
En nu willen we jullie: Sisi, familie, vrienden, kennissen enz. die "onze blog" bezocht hebben bedanken.Een goed gevoel te weten, dat het thuisfront langs deze weg toch kort bij ons was. Smsjes, "comments", bekende en andere zeilers die we ontmoet hebben en af en toe een telefoontje, waren voor ons van onschatbare waarde. Onze bezoekers: dat was nog eens fijn en.... altijd welkom.
Jaak en Anny, Gerd en Rik, Sisi en Yosy, Frieda en Willy: bedankt.

Foto1: zo blijft de Antidote in winterberging en heeft Roger het moeilijk zijn schip te verlaten. .
Foto2en3: Rogers vrienden John en Coofi. Kies zelf maar wie wie is!!!
Foto4:nog even een zicht vanop de boot in Nikolaos. Kijk eens hoe mooi de bergen zijn.











Dag 121 woensdag 5 september 2007: Agios Nikolaos richting België.
De laatste dag is een eigenaardige dag.
Je hebt tegenstrijdige gevoelens. De ene helft wil naar huis en de andere helft wil blijven, maar je moet realistisch zijn.
Opruimen, pakken, nog even boodschappen doen met John, die gisteren toekwam met Coofi en we al kenden van in Kalamati. Het is altijd fijn dan weer een bekende terug te zien. Hij blijft ook overwinteren in Nikolaos en Chris en Ivor, een Engels koppel, blijft ook. Zij zullen onze Antidote regelmatig troosten.
De haven zelf staat 24 uur op 24 uur onder bewaking. Een goede berging voor de Antidote is wel verdiend, want hij heeft ons toch weer veilig en wel ter plaatste gebracht.
Om 20u15 vertrokken we vanuit Heraklion met een ‘last minute ticket’ richting Brussel waar Sisi ons kwam afhalen en we weer blij waren haar in onze armen te kunnen sluiten.

Foto1: de zondagse pontonBBQ onder leiding van een Engelse zeiler
Foto2: De sfeervolle oude haven van Agios Nikolaos
Foto3: Rethimnon, op weg naar Athoula met de auto. Een van de vele mooie plaatsjes op Kreta.
Foto4: samen met Athoula nog even genieten op een terrasje in Chania moet ook kunnen.

Dinsdag 124 dinsdag 4 september 2007: Agios Nikolaos (Kreta).
Terwijl Elton John hier links van me het beste van zichzelf geeft en mijn rechter buurvrouw in monokini me wat scheel leert kijken terwijl Roger doet alsof hij slaapt, werd ik toch met beide voeten terug op de grond gezet door enkele telefoontjes vanuit België die me eraan herinneren dat het verlof morgen op zijn einde loopt en alles weer zijn normale gangetje zal gaan.
Willen we wel wisselen? Ik denk het wel ondanks alles, want de realiteit haalt het toch altijd boven alles en ik mis iedereen toch wel een beetje.
Zondag om 14 uur was het ponton BBQ. Ieder brengt het zijne mee en voor 25 cent kan je je vlees bakken. We hadden een fijn groepje: Engelsen, Duitsers, een Spanjaard, een Nederlander en een Belg. En wat was de voertaal denk je? Engels natuurlijk, want zij kennen maar 1 taal. Ik had zo gehoopt mijn Frans weer wat op een hoger peil te krijgen, maar dat lukt al jaren niet. Er is hier zelfs geen enkele Fransman te bespeuren en als je er een tegenkomt, begint hij ook nog in het Engels.
Van de Grieken hebben we al veel geleerd. Ze zijn ons altijd wel voor geweest (in de oudheid), werd ons in het verleden op school bijgebracht, maar alles moet getoetst worden en dat is dan bij deze gebeurd.
Kom je een winkel binnen en durf je je oog ergens maar even op laten vallen, floep…. ze hebben het gezien en komen met van alles aandraven, proberen je te overdonderen en voor je het weet, heb je gekocht, krijg je korting, enz….!!!!! Omdat ze je zo’n toffe meid of toffe gast vinden of omdat je Atoula’s vriendin bent enz…..
Laat ik even horen aan de zus van Athoula, die in Nikolaos woont, dat we een auto willen huren om naar Athoula en de luchthaven te rijden. Ah, ik heb een vriend en die geeft je een speciale prijs omdat ik Maria ben en zonder je het beseft, neemt ze je bij de hand en hop je hebt een auto voor drie dagen met alles erop en eraan. “For you a special price and when you need me call me, non problems”. Alles kan hier geregeld worden!!!!!

Dag 120 vrijdag 31 augustus 2007: Agios Nikolaos (Kreta)
Donderdag werden we geboekt bij de douanen, die me met de hand namen en me naar hun bureel leiden terwijl Roger lachend stond toe te kijken.
Op het havenkantoor moesten we zaterdag terugkomen, want dan was de manager pas daar.
Een smsje van Sisi realiseerde ons dat ons avontuur nabij was. Zij had een last minute ticket gevonden van Heraklion naar Brussel op 5 september. Vlug naar internet en in een mum van tijd hadden we geboekt. Dank je Sisi. Wat zouden we zonder je beginnen?
Wel het doet even raar te beseffen dat het nu definitief is en we onze Antidote moeten achterlaten.
Athoula’s zus Maria woont in Nikolaos en we moesten beloven even langs te gaan. Ze heeft een juwelierswinkel en een winkel van merkkleding, -handtassen, -schoenen.
Een 10 jaar geleden hebben we ze nog eens ontmoet en ik herkende ze direct.