Zaterdag 05 mei 2007.
Rond10u30 zouden we vertrekken, maar de brug was defect en een uurtje later is het dan toch gelukt. Onmiddellijk moesten we een sluis nemen, om zo op het Canal de Bourbourg te geraken richting Watten, waar we zouden overnachten, maar het werd Air Sur La Lys. Er was geen stoppen aan Roger wilde maar verder, want er was zeer weinig waterverkeer en daar moesten we van profiteren. 5 sluizen en 37 bruggen hebben we getrotseerd, maar ik wist niet dat het zo vermoeiend was. Sluizen met een verval variërend van 4 meter tot 14 meter en dan hang je daar in een donkere vieze plakkerige vuile bak, waar je moet zorgen dat je door de waterverplaatsing niet van links naar rechts wordt gesmeten.
Je moet de boot goed vasthaken, maar als het water zakt, moet je de boot telkens naar beneden vastmaken en als het water stijgt, moet je weer de bovenliggende klamper vastpakken. Maar o wee als je de boot lost, dan kun je dat ding niet meer te pakken krijgen en is het kermis. Ik denk dat die sluiswachters dikwijls lachen met ons geklungel.
De dieptemeter moest constant in het oog gehouden worden omdat de diepte varieerde van 3 meter tot 0,2 m. en dat is alarmerend, want bij 0,5m strandden we reeds in het zand en zaten we vast als we wilden aanmeren. Dan maar in achteruit en wat aan één kant hangen om los te geraken.
Het weer zat niet echt mee. Het regende wel niet, maar het was koud en bewolkt. Veel was er nog niet te zien. Weinig beroepsvaart, een stille koud aanvoelende natuur met hier en daar een reiger die onbewogen op zijn prooi wachtte, links en rechts een minicamping, zo van die Franse foefelaars, die hier en daar wat willen bijverdienen.
Na 30 mijl, 5 sluizen en 37 bruggen hebben we dan in alle stilte overnacht in Air sur La Lys tussen K93 en K92.Canal d’Aire.
Rond10u30 zouden we vertrekken, maar de brug was defect en een uurtje later is het dan toch gelukt. Onmiddellijk moesten we een sluis nemen, om zo op het Canal de Bourbourg te geraken richting Watten, waar we zouden overnachten, maar het werd Air Sur La Lys. Er was geen stoppen aan Roger wilde maar verder, want er was zeer weinig waterverkeer en daar moesten we van profiteren. 5 sluizen en 37 bruggen hebben we getrotseerd, maar ik wist niet dat het zo vermoeiend was. Sluizen met een verval variërend van 4 meter tot 14 meter en dan hang je daar in een donkere vieze plakkerige vuile bak, waar je moet zorgen dat je door de waterverplaatsing niet van links naar rechts wordt gesmeten.
Je moet de boot goed vasthaken, maar als het water zakt, moet je de boot telkens naar beneden vastmaken en als het water stijgt, moet je weer de bovenliggende klamper vastpakken. Maar o wee als je de boot lost, dan kun je dat ding niet meer te pakken krijgen en is het kermis. Ik denk dat die sluiswachters dikwijls lachen met ons geklungel.
De dieptemeter moest constant in het oog gehouden worden omdat de diepte varieerde van 3 meter tot 0,2 m. en dat is alarmerend, want bij 0,5m strandden we reeds in het zand en zaten we vast als we wilden aanmeren. Dan maar in achteruit en wat aan één kant hangen om los te geraken.
Het weer zat niet echt mee. Het regende wel niet, maar het was koud en bewolkt. Veel was er nog niet te zien. Weinig beroepsvaart, een stille koud aanvoelende natuur met hier en daar een reiger die onbewogen op zijn prooi wachtte, links en rechts een minicamping, zo van die Franse foefelaars, die hier en daar wat willen bijverdienen.
Na 30 mijl, 5 sluizen en 37 bruggen hebben we dan in alle stilte overnacht in Air sur La Lys tussen K93 en K92.Canal d’Aire.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten