mooie oevers en werkzaamheden in de sluis.

Zaterdag 12 mei 2007.

Om 7u30 werd de motor gestart richting Reims vanuit Fontenoy waar we overnacht hadden. (Canal láteral à l’Aisne)

De dieptemeter had Roger maar afgezet, want die piepte constant. Het was hier een beetje slijk varen en dat gepiep werk dan constant op je zenuwen. Het kanaal, dat eigenlijk maar een rivier is, is niet breed noch diep en we hoopten dan ook geen “peniche” tegen te komen, wat ons gelukt is over de 20 km tot Berry-au-Brac, waar we de afstandbediening terug moesten inleveren.

20 Sluizen hebben we gedaan, naar omlaag, naar omhoog, variërend tussen de 2 à 3 meter, niet veel niveauverschil, maar wel vermoeiend, vies en vuil. Veel tijd om foto’s te nemen heb je niet, want je moet steeds alert zijn. Waar staan de klampers? Kun je eraan? Krijg je dat touw erover gegooid? Maak je hem goed vast? Leid je de touwen goed bij het stijgen of dalen van het water? Hoe zit de stroming? Met welke snelheid stuwen ze het water in de sluis? enz..

Waar zijn we aan begonnen? De fenders zijn vuil en vies, de Antidote mag ook wel een grondige beurt krijgen, maar zolang we zoveel sluizen moeten trotseren helpt het niet want na 2 sluizen is alles weer vuil.

Na Berry-au-Brac zagen we een ander soort zelfbediening, waar we zelf moesten uitzoeken hoe je de sluizen moet bedienen: een fantastisch systeem.

Een 300 meter van de sluis, is een kabel gespannen over het kanaal, met daaraan een stang, waar je ¼ draai moet aan geven tijdens het voorbij varen en dat geeft dan signaal aan de sluis. Eens in de sluis moet je een blauwe stang naar omhoog duwen, niet de rode, want dat is de alarmstang en dan start de actie in de sluis.(zie foto’s)

Ik had reeds een Belgisch vlagje in de verte gezien en ja een Belgisch motorjacht komende van Antwerpen zette samen met ons de weg verder tot Reims, waar we na 50 mijl rond 20 uur in de haven in het slijk afmeerden. Veel meertouwen hadden we niet nodig.

Na het eten heeft Roger de olie van de motor nog vervangen, water getankt en waren we zo moe, dat alleen slapen nog soelaas bracht

.