Maandag 07 mei 2007.
Vandaag werd het een overtrokken friezelregenachtige dag. Bah, wat zullen onze knoken weer koud hebben.
Alles begon zeer vlot, maar in het 2de sluis sputterde de motor even, maar ja wie denkt nu met een nieuwe motor dat er iets fout kan gaan?;
We moesten een tijdje wachten, omdat de beroepsvaart voorrang heeft. Tijd genoeg om de filters te vervangen, want zo een sluis binnenvaren is om problemen vragen.
De sluizen zijn juist breed en lang genoeg om de lichters, die meestal achter elkaar gekoppeld met een totale lengte van 80 meter zich verplaatsen. De moeite waard om te kijken hoe ze de sluizen binnenvaren en versast worden. Zij hoeven zich niet vast te leggen, want ze schuren tegen de wand van de sluizen naar omhoog of omlaag.
En dan was het onze beurt om weer 6,20 meter te dalen in de volgende sluis, maar de motor viel terug regelmatig stil en er was enorm veel wind. Roger had nochtans de filters vervangen en ontlucht omdat hij dacht dat dit de oorzaak was, maar het probleem was niet opgelost en een stuurloze boot op de kanalen zijn serieuze problemen, dan liever in volle zee daar is plaats genoeg.
We probeerden zo vlug mogelijk na de sluis aan de eerstvolgende steiger af te meren, maar de wind sloeg ons krakend tegen de steiger. De fenders konden het geweld niet volledig opvangen. Ondanks het lawaai is de Antidote er met enkele schrammen vanaf gekomen, die in Port Napoleon zullen bijgewerkt worden.
Roger belde Nord Sea Boating om enkele raadgevingen, keek alles nog eens extra na en vond toen dat er een klem rond een darm van de mazoutleiding niet volledig afsloot, waardoor lucht werd aangezogen. 3 Uren later, na het uittesten van de motor waagden we het er op en de motor deed weer wat van hem verwacht werd.
In totaal werden we vandaag 7 keer naar beneden met een gemiddelde van 6m. versast en dan kwamen we aan de tunnel Ruyaulcourt van 4354m waar ik het niet al te erg op had, denkende aan de motor. Bij groen licht, mochten we de tunnel invaren en ongeveer in het midden heb je een verbreding, waar weer lichten staan en als het licht daar op rood staat, moesten we wachten tot de tegenliggers gepasseerd waren en het weer groen licht werd, want de tunnel heeft slechts de breedte voor een “lichter of peniche”. Het lawaai van de mastodonten was
Vandaag werd het een overtrokken friezelregenachtige dag. Bah, wat zullen onze knoken weer koud hebben.
Alles begon zeer vlot, maar in het 2de sluis sputterde de motor even, maar ja wie denkt nu met een nieuwe motor dat er iets fout kan gaan?;
We moesten een tijdje wachten, omdat de beroepsvaart voorrang heeft. Tijd genoeg om de filters te vervangen, want zo een sluis binnenvaren is om problemen vragen.
De sluizen zijn juist breed en lang genoeg om de lichters, die meestal achter elkaar gekoppeld met een totale lengte van 80 meter zich verplaatsen. De moeite waard om te kijken hoe ze de sluizen binnenvaren en versast worden. Zij hoeven zich niet vast te leggen, want ze schuren tegen de wand van de sluizen naar omhoog of omlaag.
En dan was het onze beurt om weer 6,20 meter te dalen in de volgende sluis, maar de motor viel terug regelmatig stil en er was enorm veel wind. Roger had nochtans de filters vervangen en ontlucht omdat hij dacht dat dit de oorzaak was, maar het probleem was niet opgelost en een stuurloze boot op de kanalen zijn serieuze problemen, dan liever in volle zee daar is plaats genoeg.
We probeerden zo vlug mogelijk na de sluis aan de eerstvolgende steiger af te meren, maar de wind sloeg ons krakend tegen de steiger. De fenders konden het geweld niet volledig opvangen. Ondanks het lawaai is de Antidote er met enkele schrammen vanaf gekomen, die in Port Napoleon zullen bijgewerkt worden.
Roger belde Nord Sea Boating om enkele raadgevingen, keek alles nog eens extra na en vond toen dat er een klem rond een darm van de mazoutleiding niet volledig afsloot, waardoor lucht werd aangezogen. 3 Uren later, na het uittesten van de motor waagden we het er op en de motor deed weer wat van hem verwacht werd.
In totaal werden we vandaag 7 keer naar beneden met een gemiddelde van 6m. versast en dan kwamen we aan de tunnel Ruyaulcourt van 4354m waar ik het niet al te erg op had, denkende aan de motor. Bij groen licht, mochten we de tunnel invaren en ongeveer in het midden heb je een verbreding, waar weer lichten staan en als het licht daar op rood staat, moesten we wachten tot de tegenliggers gepasseerd waren en het weer groen licht werd, want de tunnel heeft slechts de breedte voor een “lichter of peniche”. Het lawaai van de mastodonten was
Geen opmerkingen:
Een reactie posten