Foto1: Foto1: sluispanne.
Foto2: Afstandsbediening om de sluis te activeren. Aan de stang een kwart draai geven en het allernieuwste snufje werkt soms.
Foto3: vertrek te Reims
Foto4: Sluisbediening. De blauwe stang moet je naar omhoog duwen en dan sluiten de deuren zich, stijgt of daalt het water in de sluis en de deuren openen zich weer.

Zondag 13 mei 2007.
Roger wilde zo vlug mogelijk verder, want volgens een Schippers zou het Kanaal Marne à la Saône tussen 21mei en 18 juni 2007 afgesloten worden, tussen Vitry-le-François en Maxilly en dat is het kanaal, dat wij zouden moeten nemen. Dus zit er maar één mogelijkheid op zo vlug mogelijk verder varen, maar als je dan een “peniche” voor je hebt, mag je het vergeten. Zij varen langzamer door hun zware vracht. Dus vertrokken we om 7u30 en hadden we rond 8u30 reeds 3 zelfbedieningssluizen achter de rug. Maar toen begon de ellende. Daar had je een “ Franse penische” voor ons en een Belgisch motorjacht “Brooke” uit Ieper.
Volgens “Brooke” zou het een ambetante Fransman zijn, die niemand voorbij laat varen, maar vandaag scheen hij in een goede bui en mochten we hem oplopen.
Alles vlotte goed, de tunnel “Mont-de-Billy (2,302km) kreeg ons beider concentratie, want dat is wel nodig, het stopte met regenen en het werd mooi weer.
Sluis 17 werd bediend met “de handdraaiafstandbediening” (zie foto)en de volgende 8 sluizen zouden dan automatisch open gaan als we aankwamen. Ze lagen maar tussen de 600meter en 1700meter van elkaar, dus dat zou zeer vlot moeten verlopen. Maar het was vandaag de 13° en dat kon natuurlijk niet zonder problemen voorbij gaan. Sluis 18 met de mooie naam: Champ Bon Garçon, reageerde niet en ja daar lagen we dan te zwalpen. Roger belde het noodnummer: niets. Dan via de marifoon maar geprobeerd en de sluiswachter van dienst schoot in actie, maar de “Franse peniche” was in aantocht en één keer geluk, ja dat wel, maar geen tweede keer, dat lukte niet. Hij legde zich vlak voor de sluis, zodat niemand door kon, maar hij had zich wel wat misrekend, want er lag een motorjacht in de sluis, en dat moest hij laten passeren. We hebben zijn gevloek niet gehoord, maar nu moest hij met zijn groot gevaarte plaats maken voor het passerende motorjacht en dat is niet evident. Storm op het kanaal, zijn goede bui was voorbij.
De goede raad van de sluiswachter opvolgend, hebben we dan nog een half uurtje gewacht. We waren toch al 1½ uur kwijt en zo zouden we de “peniche” niet opjagen en de sluizen rustig kunnen bedienen.
We hebben genoten van de zwaaiende mensen, het gezang van de vogels, de wilde bloemen langs het water, de uitgestrekte wijnvelden, de wind die in de platanen, de populieren, de canada’s enz. waaiden.
Niet vergetend, de koekoeken, die hier in Frankrijk goed gelukt lijken te zijn. Het gezegde is; als de koekoeken, koekoeken: mooi weer. Welke definitie zij hier aan geven weten wij niet, want het zijn echt aprilse grillen. Regen, zon, wind met stevige rukwinden, kletsende regen, zon enz.En zo zijn we dan rond 18u30 na slechts 27 mijl na 18 vieze, vettige sluizen en de tunnel aangekomen in Châlons- en Champagne samen met “Brooke”.