Foto 1: aankomst haven Bastia, maar al dat volk was niet voor ons
Foto 2: Aankomst Boudeuse na



jaar reis rond de wereld.
Foto 3: Napoleon
Foto4 : zicht op de oude stad Bastia vanuit onze ligplaats.





Dag 53 maandag 25 juni 2007: Bastia (Corsica).
De meteo was niet erg gunstig: windkracht 6 tot 7 met uitlopers van 8 bf. W, ZW., nochtans was er ’s morgens weinig of geen wind te bespeuren. Ons besluit stond dus vast en we vertrokken rond 8u30 voor 18,60mijl zodat we rond 12 uur al in Bastia aankwamen. Maar meteo France, kent er niet veel van, want er was geen of nauwelijks wind komende uit het zuiden: op kop. De zee was voor de eerste maal dit jaar spiegelglad met alleen golven afkomstig van passerende cruiseschepen.
Het landschap varieerde van rotsachtig tot eindelijk wijngaarden tegen de bergvlakten. De Corsicaanse wijn is niet goedkoop, maar wel van een uitzonderlijke kwaliteit. De muskaatwijn, waar ze zeer fier op zijn, maar voor mij te zoet, is nog duurder.
Bij het binnenvaren van de oude haven, gelegen in het midden van de stad, stonden er enorm veel mensen op het staketsel te kijken en bij het afmeren kwamen er onmiddellijk muzikanten voor onze boot een serenade geven. Een dergelijk ontvangst hadden we nog niet gehad, maar wat denk je? Het was niet voor ons bedoeld. Wie kent ons hier en wat hadden wij gepresteerd: niets natuurlijk.
We hadden alleen geluk, dat we ½ uurtje voor de eigenlijke feestelijkheden de haven waren binnengevaren en na wat navraag links en rechts, konden we mee genieten van de euforie van de terugkeer van de driemaster “La Boudeuse”, die we op zee gezien hadden, na een wereldreis van 1063 dagen.
De bemanning van “La Boudeuse”, 24 stuks onder leiding van kapitein Patrice Franceschi, werden met handgeklap, gejuich, waterfonteinen, muziek en zang onthaald en meerde af juist achter ons. We konden van op onze boot de feestelijkheden van nabij volgen.
Het bleef de ganse dag mooi weer, de aangekondigde hevige wind bleef uit, doch ’s nachts begon het te stormen en was iedereen in de weer zijn boot steviger vast te leggen, de fenders beter te schikken en al wat loshing, vast te maken. De wind deed de boten kraken, schuren, piepen, schommelen zodat er van slapen niet veel meer in huis kwam.
Wat kan het leven toch spannend zijn!!!