Foto: Basiliek op het Sint Pietersplein
Foto1: Colosseum
Foto2: Pantheon
Foto 3: Piazza Novona



























Dag 65 zaterdag 7 juli 2007: Marina di Grosseto (Italië).
Rome stond nog op het programma, maar de havenmeester raadde ons aan van niet met de auto te gaan, maar met de trein. 2uurtjes treinen en je bent er. We vertrokken om 9 uur en om 22u waren we terug op de boot.
Voor ons was Rome geen onbekende meer, maar Yosi was er nog niet geweest en nog eens de sfeer opsnuiven, is altijd fijn. Sisi speelde weer gids, want zij was hier al meermaals geweest..
Eerst bezochten we Vaticaanstad: St. Pietersplein. De Paus was niet thuis. Een massa volk staat in lange rijen aan te schuiven om de Basiliek te bezoeken. Wij wandelden via het Kasteel van San Angelo naar de Piazza Novona, het Pantheon, de Trevi fontein, de Spaanse trappen, namen de metro naar het Colosseum, wandelden door het Forum Romanum, via het stadhuis, waar juist een huwelijk ingezegend was en we even bleven hangen om de Italiaanse drukte op ons te laten inwerken, naar het monument van Victor Emanuel II, het lelijkste monument volgens de Romeinen (schrijfmachine genoemd), om zo stilaan terug af te zakken naar het station, met lood in de benen, want het was een zware warme dag.
Oh ja, ik zou het nog vergeten. We gingen in de loop van de namiddag een broodje eten in een snackje en zoals de Italianen weten zijn de toeristen moe van een ganse dag rond te lopen. We wilden maar even een snelle hap en er werd ons een tafeltje opgedrongen. We vroegen wat ons dat meer kostte, wetende dat de prijzen alleen gelden rechtstaand aan de toog. 2 à 3 € zei men. “Per persoon?”vroeg Sisi. “Neen, neen”: zei het meisje. OK, zo konden we wat uitrusten.
Ik wilde vooraf betalen, maar oh neen, eerst eten en dan betalen. Ik drong nog aan, omdat ik het verdacht vond, maar niets aan te doen.
Als puntje bij paaltje kwam, moesten we 6 € meer betalen voor een snelle hap uit het vuistje. Een echte afzetterij wat ik niet kan appreciëren, maar zo vangen ze alle toeristen.
Ze waarschuwen je ook steeds voor zakkenrollers en ja Roger had bijna prijs. Zijn portefeuille zat in een zak met knoop van zijn short op dijhoogte. Hij hield constant zijn hand erop en toch voelde hij plots een duwen en hop zijn portefeuille zat al halfweg zijn zak. Als we naar Napels gaan zullen we nog voorzichtiger moeten zijn.