Foto1: bosbranden aan de Italiaanse kant.
Foto2: blusvliegtuig
Foto3: Scilla : de vervloekte rots en het vissersdorpje
Foto4: straat van Messina en Sicilie brand
Foto5: zwaardviszoekers boven in de mast.











Dag 82 dinsdag 24 juli 2007:Straat van Messina richting Reggio di Calabria (Italië)
We vertrokken pas rond 12 uur dus had ik nog wel even de tijd om het stadje met de fiets, 3 km verder te verkennen. Ik ging Frieda en Willy vlug goeden dag zeggen, want zij vertrokken terug noordwaarts, want Calabria was hen tegengevallen. Nochtans vind ik de natuur die, ondanks de hitte groen is, als ze niet afgebrand is en de mooie pittoreske oude dorpjes boven op de bergtoppen of in de dalen, mooi.
Ongeveer 23km ten noorden van Reggio di Calabria, iets voor het smalste gedeelte van de straat van Messina nl. 3,50 km tussen Italië en Sicilië, ligt Scilla.
In de oudheid werden de schepen, die de straat van Messina overstaken door de zeestromen meegesleurd. Wie de rotsen van Charybdis kon omzeilen, werd op de kust van Scilla geworpen. Vandaar de uitdrukking ‘van Scilla in Charybdis vallen’, van de regen in de drop komen. Op de vervloekte rots van Scilla staat een fort. Hert is tevens het centrum van de zwaardvisvangst. Een zwaardvis kan 5 meter lang en 650kg. zwaar worden. We zagen 2 boten met een zware metalen mast, met in de nok 2 mannen, die naar de zee turen om afgezonderde vissen op te sporen. Zwaardvissen worden nog altijd met een harpoen gevangen, dus niets voor Roger. En zo vaarden we de straat van Messina in, waar het zeer druk was en altijd is. Roger had de stroomtabellen goed bestudeerd, zodat we de stroom mee hadden en we tussen de vrachtschepen, ferry’s, vissers, motorboten en anderen ons ook een stukje zee veroverden. Ik had me op het voordek goed vastgezet, omdat ik enkele foto’s wilde nemen, maar door de samenvloeiing van de Tyrrhenian sea en de Ionian sea ontstaan er draaikolken, aangewakkerd door de passerende boten die de golven nog meer opgooiden, de Antidote met de snuit liet duiken en ik enkele zouten douches er gratis bij kreeg. Roger hield het roer goed, maar werd ook niet gespaard. We waren weer een ervaring rijker. De volgende maal blijf ik wel van dat voordek.
Sicilië hebben we gelaten voor wat het is en komt misschien volgend jaar aan de beurt, maar nu was het onmogelijk, want Sicilië stond in brand. De kust was nauwelijks te zien en men sprak van een ramp. Aan de Italiaanse kant zagen we ook voordurend branden, die onder controle geblust werden met blusvliegtuigen of blushelikopters, maar aan Sicilië was niet te beginnen. We proefden de brandlucht, onze ogen pikten en in- en op de boot, zelfs tot in Reggio di Calabria vielen roetdeeltjes naar beneden. De wind was ondraaglijk heet. De catamaran die achter ons lag, van Marc en Basma had hetzelfde probleem.
Spijtig voor Saverio de vriendelijke taximan, zouden we morgenvroeg vertrekken. Hij is door iedere zeiler gekend, komt een babbeltje maken, zijn diensten, wel niet opdringerig, aanbieden.