Dag 69 woensdag 11 juli 2007: Anzio - Nettuno (Iatlië).
Tijdens de nacht nam de wind af, de zee werd iets rustiger, zodat we een behoorlijke nachtrust hadden.
Het supermarktje van de haven was, zoals men mij gisteren zegde open van 8 tot 8, maar vanmorgen bleek de eigenaar slechts om 9 uur ten vroegste aanwezig te zijn. Ja, wat denk je, geen brood voor vandaag, het werd dus koekjesdag met fruit.
Ik probeerde in de bar nog aan brood te geraken, maar noppes, daar kon ik me alleen tevreden stellen met een Italiaanse – bah - sterke espresso en toch vind ik het nu lekker.
Rond 8u15 vertrokken we met een 2 à 3 bf. N-NW dus uit de goede richting, maar er mocht wel wat meer wind zijn, want de motor moest bijgezet worden.
In de namiddag, zoals meestal kondigde de zeebries zich aan, en werd het 4, 5, 6bf., voor ons een prima zeilwind. De golven rechts achterwaarts komende zette ons regelmatig enkele meters zijwaarts, doch met wat bijsturen hadden we toch een gemiddelde snelheid van 6 knopen. Hoe eigenaardig het ook lijkt, de zee had vandaag een licht groene kleur, tot ongeveer, een 10 mijl voor de haven de zee plots weer haar diepblauwe kleur aannam.
Rond 12 uur waren we ter hoogte van Rome, maar alleen de luchthaven was duidelijk te zien vanuit zee. Ik heb met de verrekijker alles afgezocht, maar geen Paus te zien. Zat hij in het buitenland? Wie zal het zeggen!!!
Na 56,81 mijl vlogen we rond 17u30 de haven binnen, want er stond weer veel stroming plus een 7 bf. We hadden de haven opgeroepen om ons een plaats aan te wijzen, maar er antwoordde niemand, zodat we zelf een plaatsje moesten zoeken en bij het afmeren het ponton kuste, maar het viel mee.
Nettuno is een grote haven in aanbouw en het havenkantoor ligt ongeveer 1 km van onze ligplaats. Een vriendelijke Italiaan heeft me dan met zijn moto naar het kantoor gereden. Lekker achterop, dikke buik vasthouden en weg waren we. En dit was nog niet alles. Omdat ze ons niet hadden begeleid in dit slechte weer, mochten we niet betalen.
Met de fiets ben ik het oude stadje ( 15°eeuws) gaan verkennen, brood gekocht en nog enkele andere boodschappen gedaan, terwijl Roger het zout van de boot poetste.
Na een maaltijd van verse vis met boontjes, tomaten, sla en oh neen geen frietjes, maar gewoon aardappelen met een glaasje wijn, kwam het zandmannetje en werd alles stil.
Tijdens de nacht nam de wind af, de zee werd iets rustiger, zodat we een behoorlijke nachtrust hadden.
Het supermarktje van de haven was, zoals men mij gisteren zegde open van 8 tot 8, maar vanmorgen bleek de eigenaar slechts om 9 uur ten vroegste aanwezig te zijn. Ja, wat denk je, geen brood voor vandaag, het werd dus koekjesdag met fruit.
Ik probeerde in de bar nog aan brood te geraken, maar noppes, daar kon ik me alleen tevreden stellen met een Italiaanse – bah - sterke espresso en toch vind ik het nu lekker.
Rond 8u15 vertrokken we met een 2 à 3 bf. N-NW dus uit de goede richting, maar er mocht wel wat meer wind zijn, want de motor moest bijgezet worden.
In de namiddag, zoals meestal kondigde de zeebries zich aan, en werd het 4, 5, 6bf., voor ons een prima zeilwind. De golven rechts achterwaarts komende zette ons regelmatig enkele meters zijwaarts, doch met wat bijsturen hadden we toch een gemiddelde snelheid van 6 knopen. Hoe eigenaardig het ook lijkt, de zee had vandaag een licht groene kleur, tot ongeveer, een 10 mijl voor de haven de zee plots weer haar diepblauwe kleur aannam.
Rond 12 uur waren we ter hoogte van Rome, maar alleen de luchthaven was duidelijk te zien vanuit zee. Ik heb met de verrekijker alles afgezocht, maar geen Paus te zien. Zat hij in het buitenland? Wie zal het zeggen!!!
Na 56,81 mijl vlogen we rond 17u30 de haven binnen, want er stond weer veel stroming plus een 7 bf. We hadden de haven opgeroepen om ons een plaats aan te wijzen, maar er antwoordde niemand, zodat we zelf een plaatsje moesten zoeken en bij het afmeren het ponton kuste, maar het viel mee.
Nettuno is een grote haven in aanbouw en het havenkantoor ligt ongeveer 1 km van onze ligplaats. Een vriendelijke Italiaan heeft me dan met zijn moto naar het kantoor gereden. Lekker achterop, dikke buik vasthouden en weg waren we. En dit was nog niet alles. Omdat ze ons niet hadden begeleid in dit slechte weer, mochten we niet betalen.
Met de fiets ben ik het oude stadje ( 15°eeuws) gaan verkennen, brood gekocht en nog enkele andere boodschappen gedaan, terwijl Roger het zout van de boot poetste.
Na een maaltijd van verse vis met boontjes, tomaten, sla en oh neen geen frietjes, maar gewoon aardappelen met een glaasje wijn, kwam het zandmannetje en werd alles stil.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten