Dag 79 zaterdag 21 juli 2007: Vibo Valentia Marina (Italië).
Gisterenavond hebben we het stadje al even verkend, want we moeten weer dringend inkopen doen: water, water en nog eens water is het enige wat voor het ogenblik noodzakelijk is. Je staat even te praten met iemand en het zweet druipt van je lichaam.
Met het fietsje is het moeilijk dat allemaal te transporteren, maar je mag met de kar van de supermarkt over straat richting boot. Dat zijn ze hier gewend. Ik had nooit gedacht dat Roger zo iets zou durven, maar nood breekt wet.
In de haven ligt een Nederlander “SAMEN” sinds 2 jaar. Hij wou ook naar Kreta, maar is hier gestrand met gezondheidsproblemen. In het ziekenhuis hier kennen ze hem en dit geeft hem een gerust gevoel. Ze wezen ons nog een goede haven aan voor we de straat van Mesina nemen en vertelden ook dat de dikbuikige gemotoriseerde man van Cetraro niets met de haven te maken heeft en al verschillende keren door de Carabinieri is weggejaagd, maar steeds terug opduikt om de geldbeugels van de toeristen wat lichter te maken. Wij zijn één van zijn slachtoffers.
Hier is de haven goed bewaakt, door jonge gasten, die de mensen steeds helpen bij het af en aanmeren, want de Italianen gaan zeer veel ankeren vóór een of ander strand in de buurt en komen dan ’s avonds weer binnen.
En morgen krijgen we bezoek. Een smsje van Frieda en Willy meldde ons dat ze in de buurt zijn en ze morgen in de late namiddag ons komen bezoeken. Een fijne en welkome verrassing.