Foto1: de maan bij de overtocht.
Foto2: aankomst in Céphalonia een van de vele Griekse eilqnden.










Dag 87 en 88 zon-en maandag 29 en 30 juli 2007 oversteek Italië Griekenland.
Argostoli Marina (Eiland Céphalonia).
Zondag 29 juli om 6u15 vertrokken we nadat we afscheid namen van onze Duitse buren (Temptatiën). Zij vertrekken morgen naar Crotone om zo verder via de Italiaanse kust naar Griekenland te varen.
De golven zaten dwars en de wind N. maar onvoldoende (2 bf.) om al alleen op zeil te varen. Dat vonden we niet erg, want de batterijen moesten dringend opgeladen worden, omdat we in de haven geen elektriciteit hadden. De zee was erg woelig en dit gaf ons een vermoeiende kwakkelkoers.
Rond 10 uur konden we zeilen, de batterijen waren opgeladen, de wind kwam nog steeds N; maar nu 4 à5 bf. We zeilden halve wind, met zijdelingse onrustige golven.
2 Mijl achter ons passeert een groot containerschip en op 2,50 mijl een zeilboot. De automatische piloot was van dienst en buiten het ruisen van de wind en de golven was alles stil. Plots zagen we dolfijnen, kwamen even langs de boot zwemmen en verdwenen weer voor ik de gelegenheid had om mijn fototoestel te nemen. Vorig jaar hebben we er honderden gezien, maar hier zijn ze schaars.
Om 13u40 hadden we beet. Weer een tonijn, maar nu eentje van 10 kg. De zeilen werden binnengehaald en na een uurtje, was alles geklaard en verdween onze vangst in de ijskast. De schipper zou vandaag nog tonijn eten.
Rond 20 uur hadden we geen wind meer, de zee was tot rust gekomen en we moesten ons weer tevreden stellen met het gebrom van de motor of we geraakten niet in Griekenland.
Maar we hadden als troost onze tonijn, die ik klaarmaakte met tomaat en paprika. Op het voordek bij de ondergaande zon en een glaasje wijn genoten we in alle eenzaamheid van onze vangst.
De nacht verliep zonder problemen. Het was volle maan en de zichtbaarheid was zo goed, dat we geen radar nodig hadden. We wisselden elkaar af, maar we hadden evengoed kunnen gaan slapen en vertrouwen op de A.P., want er was geen enkele boot in de omtrek.
Pas een 25 mijl voor de kust van Céphalonia kruisten ons 2 vrachtschepen. Geen enkele zeiler in de omtrek. De Italiaanse Dokter van Grossetta had gelijk, hoe meer zuidwaarts je gaat hoe meer motorboten en zeer weinig zeilers.
Om 14u30 legden we aan na 198 mijl aan de kade van Argostoli (hoofdstad), waar slechts enkele grote motorboten lagen, doch ’s avonds kwamen de motorjachten binnen.
Wij waren moe en hebben er niet veel van gezien, want na het in orde brengen van de transitlog papieren bij de douanen en een stevige maaltijd, hadden we heel wat slaap in te halen.