.Dag 89 maandag 31 juli 2007: Argostoli (Céphalonia-Griekenland).
Céphalonia is bekend geworden door de film Captain Correli’s Mandolin
De Robola-wijn die hier vandaan komt, wordt gerekend tot de beste wijnen van Griekenland.
Evenals de nabijgelegen eilanden werd Céphalonia in 1953 door aardbevingen bijna volledig verwoest.
Argostoli, is een levendige en erg toeristische stad, waar constant boten aanleggen en dan ’s anderendaags als de winden niet te hevig zijn weer vertrekken.
Zielboten zijn hier meestal gecharterd en blijven slechts 1 nacht: overwegend Bavaria’s..
Vandaag werden we omringd door grote motorjachten. De eigenaars verlaten meestal het schip en komen pas ’s avonds terug, wanneer de crew, minstens 2 personen: de kapitein en zijn helper, de ganse dag poetsen om zijn schip te laten schitteren, zodat ze naast elkaar kunnen pronken om de wandelaars deze decadentie te laten aanschouwen.
Het is een wereldje op zich. De ene kapitein moet dan kaartjes overhandigen aan de andere kapitein met het gezegde: ‘Wil je dit aan je baas geven, dit is zijn bedrijf…. daar is het adres van zijn bureel enz….’ Wij hebben geen kaartjes gekregen en ik heb er ook geen om uit te delen. Ik denk dat ze het niet zo fijn vonden, dat wij kleine zeilers tussen hun super-de-luxe mastodonten lagen, maar wij waren eerst en betalen evenveel transitlog.
Een van hen wou ’s avonds nog vertrekken, maar was vlug terug, want de wind wakkerde aan N 6 tot 7 bf. en dan worden al die grote bazen met hun jonge poezen, die hun rug mogen afzepen ( hebben we gezien), ziek.
Céphalonia is bekend geworden door de film Captain Correli’s Mandolin
De Robola-wijn die hier vandaan komt, wordt gerekend tot de beste wijnen van Griekenland.
Evenals de nabijgelegen eilanden werd Céphalonia in 1953 door aardbevingen bijna volledig verwoest.
Argostoli, is een levendige en erg toeristische stad, waar constant boten aanleggen en dan ’s anderendaags als de winden niet te hevig zijn weer vertrekken.
Zielboten zijn hier meestal gecharterd en blijven slechts 1 nacht: overwegend Bavaria’s..
Vandaag werden we omringd door grote motorjachten. De eigenaars verlaten meestal het schip en komen pas ’s avonds terug, wanneer de crew, minstens 2 personen: de kapitein en zijn helper, de ganse dag poetsen om zijn schip te laten schitteren, zodat ze naast elkaar kunnen pronken om de wandelaars deze decadentie te laten aanschouwen.
Het is een wereldje op zich. De ene kapitein moet dan kaartjes overhandigen aan de andere kapitein met het gezegde: ‘Wil je dit aan je baas geven, dit is zijn bedrijf…. daar is het adres van zijn bureel enz….’ Wij hebben geen kaartjes gekregen en ik heb er ook geen om uit te delen. Ik denk dat ze het niet zo fijn vonden, dat wij kleine zeilers tussen hun super-de-luxe mastodonten lagen, maar wij waren eerst en betalen evenveel transitlog.
Een van hen wou ’s avonds nog vertrekken, maar was vlug terug, want de wind wakkerde aan N 6 tot 7 bf. en dan worden al die grote bazen met hun jonge poezen, die hun rug mogen afzepen ( hebben we gezien), ziek.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten