Op weg naar onze laatste haven waar de Antidote in winterberging gaat
Dag 118 woensdag 29 augustus 2007: Agios Nikolaos (Kreta).
Nog voor het ontbijt begaven we ons naar het douanekantoor om te vragen wat er loos was.
De pontons waren nog niet opgeleverd en daarom mocht er nog geen boot afmeren en moesten we, liefst zo vlug mogelijk, indien we nog een dagje bleven, aan de hoge kade vooraan afmeren. De kade is daar zo hoog, dat je niet van boord geraakt, geeft weinig houvast voor de boot en lig je voortdurend te wiebelen. Wat kan je dan nog blijven doen in Heraklion?
Wel dan besloten we maar verder te varen, kregen onmiddellijk onze stempel in het transitlog, moesten niets betalen en ze waren precies blij dat ze van ons verlost waren.
Normaal gezien hadden de douanen van gisteren ons moeten op de hoogte brengen want wij wisten van niets en vonden dat we de beste plaats hadden.
We waren alles aan’t klaarmaken om af te varen, toen er een Meneer, waarschijnlijk de aannemer, een beetje kwaad, zei dat we hier niet mochten liggen, naar de politie en de douanen moesten gaan en hij zei ook iets van betalen. De man kon weinig Engels en het was een moeilijk gesprek. We zegden hem dat we bij de douanen geweest waren, alles geregeld hadden en we onmiddellijk weg gingen. Hij was niet te sussen en bleef maar kwaad zeggen dat we naar de politie moesten gaan en betalen.
We gooiden de trossen los en vertrokken en de man vertrok woedend richting douanen.
-De zee leek iets kalmer dan gisteren (kalmer dan de man), de wind zat N 4 tot 5 bf, een goede zeilwind en we zeilden met een gemiddelde van 6 knopen, het was heerlijk.
Aan de kaap Ay Ioannis wakkerde de wind aan 6, 7, 8 tot 9 bf gelukkig wel N- NW. De windmeter gaf valwinden van 40 tot 47 knopen, de zee was een en al schuimkop en de golven zorgden regelmatig voor een zoute douche. De automatische piloot gaf er de brui aan en Roger nam het stuur over en loodste de Antidote richting Nikolaos. Als we even dachten, nu is het iets beter, werden we weer verrast door een valwind en een zoute douche.
De oostkant van Kreta is gekend voor zijn sterke meltemi winden en door de verschillende bergtoppen kenden we de valwinden die je plots overvallen.
Bij het binnenvaren van de haven stonden 2 stoere mannen ons al op te wachten zodat kapitein Roger( gelukkig dat ik dat niet moet doen want dan mocht daar 10 man staan) zonder brokken kon afmeren.
Na 43,36 mijl om 15 uur eindigde hier onze zeiltocht van België naar Kreta en rest ons nog de Antidote winterklaar te maken en een ticket richting België op de kop te tikken.
Nog voor het ontbijt begaven we ons naar het douanekantoor om te vragen wat er loos was.
De pontons waren nog niet opgeleverd en daarom mocht er nog geen boot afmeren en moesten we, liefst zo vlug mogelijk, indien we nog een dagje bleven, aan de hoge kade vooraan afmeren. De kade is daar zo hoog, dat je niet van boord geraakt, geeft weinig houvast voor de boot en lig je voortdurend te wiebelen. Wat kan je dan nog blijven doen in Heraklion?
Wel dan besloten we maar verder te varen, kregen onmiddellijk onze stempel in het transitlog, moesten niets betalen en ze waren precies blij dat ze van ons verlost waren.
Normaal gezien hadden de douanen van gisteren ons moeten op de hoogte brengen want wij wisten van niets en vonden dat we de beste plaats hadden.
We waren alles aan’t klaarmaken om af te varen, toen er een Meneer, waarschijnlijk de aannemer, een beetje kwaad, zei dat we hier niet mochten liggen, naar de politie en de douanen moesten gaan en hij zei ook iets van betalen. De man kon weinig Engels en het was een moeilijk gesprek. We zegden hem dat we bij de douanen geweest waren, alles geregeld hadden en we onmiddellijk weg gingen. Hij was niet te sussen en bleef maar kwaad zeggen dat we naar de politie moesten gaan en betalen.
We gooiden de trossen los en vertrokken en de man vertrok woedend richting douanen.
-De zee leek iets kalmer dan gisteren (kalmer dan de man), de wind zat N 4 tot 5 bf, een goede zeilwind en we zeilden met een gemiddelde van 6 knopen, het was heerlijk.
Aan de kaap Ay Ioannis wakkerde de wind aan 6, 7, 8 tot 9 bf gelukkig wel N- NW. De windmeter gaf valwinden van 40 tot 47 knopen, de zee was een en al schuimkop en de golven zorgden regelmatig voor een zoute douche. De automatische piloot gaf er de brui aan en Roger nam het stuur over en loodste de Antidote richting Nikolaos. Als we even dachten, nu is het iets beter, werden we weer verrast door een valwind en een zoute douche.
De oostkant van Kreta is gekend voor zijn sterke meltemi winden en door de verschillende bergtoppen kenden we de valwinden die je plots overvallen.
Bij het binnenvaren van de haven stonden 2 stoere mannen ons al op te wachten zodat kapitein Roger( gelukkig dat ik dat niet moet doen want dan mocht daar 10 man staan) zonder brokken kon afmeren.
Na 43,36 mijl om 15 uur eindigde hier onze zeiltocht van België naar Kreta en rest ons nog de Antidote winterklaar te maken en een ticket richting België op de kop te tikken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten