John's zelfgemaakte boot van 30 ton.

Dag 101 zondag 12 augustus 2007: Kalamata (Griekenland).
Zoals we bij het wakker worden konden zien, was er niemand vertrokken. Nochtans als je hier in de haven ligt, is er wel wat wind, maar je mag niet vergeten dat we in een baai zeer beschermd liggen en de wind en golven in open zee je erg zouden verrassen.
Het oude station van Kalamati, waar men locomotieven uit verschillende periodes gerestaureerd heeft en tentoongesteld, maar spijtig genoeg door?...... met graffiti bespoten en de ruiten ingegooid, toch wel een bezoekje waard is.
Onze Engelse overbuur met zijn zelfgemaakte boot en zijn zeilmaat, nodigde Roger uit voor het aperitief. John de kapitein, vroeger werkzaam geweest in de sleepvaart, had zijn boot zelf gebouwd, 30 ton, 2,10 meter diepte, als je dat vergelijkt met onze Antidote 6 ton, denk dan maar eens na. Zijn J.C. scheepsmaat(Coofi), geen geld, geen kinderen, geen vrouw, geen huis, geen zorgen, kunstenaar in houtsculptuur, vaarde met hem mee tot Turkije en dan zag hij wel waar hij terecht kwam. "Als je geen geld hebt”, zei hij: “dan ben je overal welkom”. Hij was 46 jaar en leefde zo, dan weer in Engeland, Nederland, Zuid –Amerika, Italië enz.. Een psychisch rijke man, maar zoals hij zelf zegde arm, maar tevreden. “Moest ik”, zegde hij “in Colombia geld gehad hebben, dan was ik een sukkelaar geweest”.
Voor ons ook verrijkend om mee te praten, maar zijn levenswijze zou voor ons heel moeilijk zijn.
En zo verstreek de avond en morgen zouden we vertrekken, John rechtstreeks naar Kreta en wij via het eiland Kithyria. Voor de zoveelste maal scheiden onze wegen weer. Je leert iemand kennen, vindt ze sympathiek en hop, het leven gaat verder.