Dag 50 vrijdag 22 juni 2007: Macinaggio (Corsica).
De weersomstandigheden zijn de komende dagen weeral niet gunstig. Als we vandaag niet naar Macinaggio vertrokken, de kaap ronden, zou het wel eens kunnen dat we een week vastliggen en dan zijn we te laat in Italië voor Sisi en Yosi. Gevolg, we vertrokken rond 9u30 en we zagen dat we al een van de laatsten waren, want de rest was al foetsie. I k wist niet dat de Italianen zo vlug waren. Vanmiddag gaven ze aan de top van de kaap 6 tot 7 bf. west. De windrichting was niet zo slecht, maar aan een kaap, kan het behoorlijk spoken, dus op tijd vertrekken.
In het begin was er weinig wind en werd de motor bijgezet.
Iets voor de ronding van de kaap, hoorden we klak. De motor begon een eigenaardig geluid te maken. We zetten hem onmiddellijk in point mort en het vermoeden werd bevestigd: een plastieken zak in de schroef. Het enige alternatief is dan, in zee duiken en kijken wat en hoe.
Met een broodmes en duikerbril dook Roger in zee en sneed de plastiekzak los We hebben eerst geprobeerd achteruit en vooruit te slaan, maar niets hielp.
Corsica is erg rotsachtig en geliefd voor bergwandelaars. We zeilden tussen Ile de la Giraglia- geen echt eiland maar meer een schitterende veelkleurige rotspartij in de zon- en Cap Corse. We passeerden kleine havens en boten op anker, die genoten van een verfrissende duik zee.
De wind nam gestadig toe en enkele mijlen voor de haven, werd het windkracht 6. Het is bekend, dat aan de ingang er veel stroming staat, en dat het niet altijd even gemakkelijk is de haven binnen te varen: het water kolkte. De havenmeester werd opgeroepen, doch geen gehoor: siësta. Dan maar doen alsof we thuis zijn en ons zelf een plaatsje veroveren rond 14 uur na 28,6mijl.
Rond 17 uur lag in een mum van tijd de haven vol. De wind deed zijn werk en iedere Italiaan die nog rondzeilde, haastte zich binnen want tegen de avond aan was het 8 bf. Gelukkig lagen we aan de oostkust beschermd door het eiland en viel het allemaal nogal mee.