Foto1: Jean Bernard en Annie in St Etienne de SortsWoensdag 30 mei 2007.
Zoals gewoonlijk vertrokken we weer om 9 uur vanuit Valence en Brooke vaart nog altijd met ons mee. In Arles gaat hij ons verlaten want zij varen verder op de kanalen en wij op zee.
De zon scheen en het zou een mooie dag worden.
We vaarden door de Ardèche met rechts van ons het Centraal Massief met zijn kastelen en ruines op en tegen de bergflanken, met zijn typische Franse dorpjes en links de uitlopers van de Alpen met zijn besneeuwde bergtoppen.
4 Sluizen stonden ons te wachten met een niveauverschil van 13 tot 23 meter dalen, waar het koud en vochtig is tussen die hoge vieze zwarte muren, waar geen straaltje zon aan kan.
In de eerste sluis mochten we samen met een groot schip mee versast worden, maar aan de volgende sluizen was het heel wat anders. Daar was het weer wachten.
Zoals ik al meer zei, gaat de beroepsvaart voor en de gastankers worden alleen verscheept wegens het explosiegevaar en dan is het wachten, afmeren voor een sluis waar veel stroming staat en de wind je daar dan nog een handje tegenwerkt. Hier hadden we echt tegenslag. De beroepsvaart bleef komen en we dienden hier 2 uren aan de wachtsteiger te wachten tot de beroepsvaart verscheept was. En dan, zoeken naar een overnachtingsmogelijkheid.
Na verschillende pogingen, want Frankrijk mag wel wat meer inspanning doen voor de pleziervaart, vonden we een plaatsje in duplo in St. Etienne de Sorts na 49 mijl om 17,30uur.
Het lukte ons niet om in Pierrelatte af te meren, want er was nergens, maar dan ook nergens een ponton of een afmeermogelijkheid.
We belden onmiddellijk naar Annie en Jean-Bernard, de vrienden van Liesbeth en Gert en na ½ uur stonden ze reeds op de boot. Spijtig dat Gert en Rik al naar huis waren, want het was een gezellige avond. Liesbeth, Gert en Rik veel Franse groetjes en dank voor het cadeautje.
St. Etienne de Sorts is een klein dorpje met 1 restaurantje, 1 Tabac waar je quasi alles kunt krijgen en wat dacht je, een wijnhandelaar.
Vanuit onze ligplaats zagen we honderden zwaluwen die zich nestelen onder de daken van de oude huisjes. St. Etienne de Sorts kreeg haar naam in 1314. Men heeft zelfs overblijfselen gevonden vanuit de 9°eeuw.
Zoals gewoonlijk vertrokken we weer om 9 uur vanuit Valence en Brooke vaart nog altijd met ons mee. In Arles gaat hij ons verlaten want zij varen verder op de kanalen en wij op zee.
De zon scheen en het zou een mooie dag worden.
We vaarden door de Ardèche met rechts van ons het Centraal Massief met zijn kastelen en ruines op en tegen de bergflanken, met zijn typische Franse dorpjes en links de uitlopers van de Alpen met zijn besneeuwde bergtoppen.
4 Sluizen stonden ons te wachten met een niveauverschil van 13 tot 23 meter dalen, waar het koud en vochtig is tussen die hoge vieze zwarte muren, waar geen straaltje zon aan kan.
In de eerste sluis mochten we samen met een groot schip mee versast worden, maar aan de volgende sluizen was het heel wat anders. Daar was het weer wachten.
Zoals ik al meer zei, gaat de beroepsvaart voor en de gastankers worden alleen verscheept wegens het explosiegevaar en dan is het wachten, afmeren voor een sluis waar veel stroming staat en de wind je daar dan nog een handje tegenwerkt. Hier hadden we echt tegenslag. De beroepsvaart bleef komen en we dienden hier 2 uren aan de wachtsteiger te wachten tot de beroepsvaart verscheept was. En dan, zoeken naar een overnachtingsmogelijkheid.
Na verschillende pogingen, want Frankrijk mag wel wat meer inspanning doen voor de pleziervaart, vonden we een plaatsje in duplo in St. Etienne de Sorts na 49 mijl om 17,30uur.
Het lukte ons niet om in Pierrelatte af te meren, want er was nergens, maar dan ook nergens een ponton of een afmeermogelijkheid.
We belden onmiddellijk naar Annie en Jean-Bernard, de vrienden van Liesbeth en Gert en na ½ uur stonden ze reeds op de boot. Spijtig dat Gert en Rik al naar huis waren, want het was een gezellige avond. Liesbeth, Gert en Rik veel Franse groetjes en dank voor het cadeautje.
St. Etienne de Sorts is een klein dorpje met 1 restaurantje, 1 Tabac waar je quasi alles kunt krijgen en wat dacht je, een wijnhandelaar.
Vanuit onze ligplaats zagen we honderden zwaluwen die zich nestelen onder de daken van de oude huisjes. St. Etienne de Sorts kreeg haar naam in 1314. Men heeft zelfs overblijfselen gevonden vanuit de 9°eeuw.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten