Niet al te duidelijke foto van de kaart. Ik heb geprobeerd met geel fluo stift de route aan te duiden.










Kanaalafsluiter.

Ze zitten erop, gevaren van Dunkerque, naar Port Napoleon in 29 dagen
- grote sluizen: van 1 meter tot 23 meter niveauverschil, waar we veel moesten wachten omdat de beroepsvaart voorgaat, maar niets moesten doen buiten de boot aan een vlottende bolder vatsmaken.
- kleine sluizen van 38,50mx5,10m met een niveauverschil van 1,5 meter tot 9 meter.
- handbediende sluizen: een sluiswachter rijdt met de auto langs het kanaal met je mee om de deuren open en dicht te draaien en het water in of uit de sluis te lozen. Roger of Brooke hielpen om alles vlotter te laten verlopen.
- mechanische sluizen, met afstandsbediening: ofwel krijg je een toestelletje waar je van op een bepaalde afstand contact legt, ofwel vaar je voorbij een oog aan de wal, de sluis springt op standby, ofwel moet je van op een bepaalde afstand aan een stang draaien om je te melden. Mis je de stang, dan dien je terug te varen: plezant!
In de sluis zelf, is een blauwe bedieningsstang en een rode alarmstang, voor het geval dat er iets mis gaat of de sluis niet werkt.
Het is even wennen, en zeker in het begin vermoeiend en zelfs stresserend. Roger vaarde de Antidote binnen terwijl ik probeerde de boot aan één of meerdere bolders vast te leggen wat niet altijd lukte omdat ik nog niet zo gedreven was in het touwgooien en vastmaken.
In grote sluizen heb je vlottende bolders. Eenmaal zo’n bolder vast, dien je niets meer te doen en het water wordt geleidelijk geloosd, maar in de kleinere sluizen gutst het water naar binnen en moet je het touw van bolder tot bolder verplaatsen en zorgen dat de boot vast blijft liggen.
Maar nu kennen en kunnen we het denken we, want we hebben 316 sluizen getrotseerd, waarvan 300 kleine sluizen (38,50meter x 5,10meter), 5 tunnels en 16 grote sluizen (120meter x 8 meter).
768 Mijl hebben we afgelegd, vertaald in 1382 km. En nu maar wachten op de mast om verder te kunnen zeilen.